Radna Dorota Wójtowicz próbowała podważyć sens konsultacji, pytając o „konsekwencje prawne” pozostawienia starego sztandaru. Nie wskazała jednak żadnego konkretnego przepisu, który takie konsekwencje by przewidywał. Zamiast tego pojawiło się odwołanie do własnego doświadczenia muzealnego i sugestia, że mieszkańcy nie rozumieją „kanonów” i dlatego nie powinni decydować. To szczególnie problematyczne, bo pozostawienie starego symbolu nie jest „zakłamywaniem historii”, lecz jej zachowaniem. Paradoksalnie właśnie ta wypowiedź najmocniej pokazała, że problemem nie jest prawo, lecz niechęć do sytuacji, w której społeczeństwo mogłoby wyrazić niewygodną opinię.Niby przeprosiła, ale sugerując, że to wina mieszkańców przez brak zgłaszania postulatów, a przecież jest dostępna...

W nawiązaniu do poprzedniej sesji...Radny Michał Bulanda mówił o „uniwersalności” i „odwadze w podejmowaniu decyzji”, sprowadzając mandat radnego do prawa decydowania bez pytania mieszkańców. To bardzo wąskie rozumienie demokracji. Mandat nie znosi dialogu – szczególnie w sprawach symboli, które mają łączyć wspólnotę.Na obecnej przeszedł od "odważnych decyzji" do odważnych przeprosin i jako jedyny szczerych.

Przeważnie w dzień mogą sobie pozwolić na taki luksus (bycia na sesji) osoby na emeryturze lub na diecie xD. Młodzi wtedy uczą się lub pracują, odprowadzając podatki na utrzymanie "swoich" przedstawicieli

@Panacea, wybacz, że to jeszcze nie był koniec ;)

I tak na koniec dla "naczelnego" hejtera tego tematu...Wyobraźmy sobie czysto hipotetycznie, że w wyborach samorządowych głos oddaje 6% z 14 000 uprawnionych, czyli 840 osób. Albo 3% (420 osób) czy nawet 1% (140 osób). Z punktu widzenia prawa wynik nadal byłby w pełni ważny, bo w wyborach samorządowych nie obowiązuje żaden próg frekwencji – mandat otrzymuje ten, kto zdobył najwięcej głosów.Te liczby pokazują jedno: system nie opiera się na założeniu, że nieobecni „głosują przeciw”. Prawo świadomie akceptuje sytuację, w której decyzje zapadają przy niskiej frekwencji, bo inaczej każda bierność paraliżowałaby funkcjonowanie gminy. I to właśnie dlatego argument „to tylko kilka procent” sam w sobie niczego nie rozstrzyga.Ps. Przepraszam za łamanie nEtykiety i floodowanie, ale to przez ograniczenia znaków w jednym poście ;)

Dla porządku warto dodać jeszcze jeden fakt liczbowy. Obecna burmistrz uzyskała 3 709 głosów, co przy ok. 14 000 uprawnionych daje ok. 26,5%. To niewiele mniej, jak łączne poparcie wszystkich radnych (26,9%).Wniosek pozostaje ten sam: przy takiej frekwencji nikt nie ma liczbowego „mandatu większości miasta”, co jest normalne w demokracji lokalnej. Dlatego w sprawach społecznie wrażliwych konsultacje z mieszkańcami nie są podważaniem wyborów, lecz ich naturalnym uzupełnieniem.

W odpowiedzi na powtarzany argument „800 vs 14 000 = ok. 6%” warto uporządkować fakty. Ok.14 000 to liczba uprawnionych do głosowania, a demokracja lokalna nie działa na zasadzie biernej zgody większości, lecz poprzez aktywność (wybory, petycje, konsultacje, referendum).Petycja nie jest referendum, lecz sygnałem społecznym — i spełniła swoją rolę, uruchamiając debatę i doprowadzając do uchylenia uchwały. Spójrzmy jednak na te same liczby konsekwentnie: łącznie na radnych oddano 3 765 głosów, czyli 26,9% uprawnionych, a to poniżej 30% progu ważności referendum. Zatem nikt nie ma „mandatu większości miasta”.W takiej sytuacji jedyną uczciwą drogą są otwarte konsultacje z mieszkańcami (art. 5a u.s.g.), a nie wzajemne etykietowanie się „mniejszością” czy „większością”.

@tytan57: Absens carens

@tytan57: Wystarczy, że Pani Burmistrz ani nikt z radnych nie zadzwonili, napisali, tylko za pewnik przyjęli opinię wynajętych "ekspertów", że to nie przejdzie przez Komisję Heraldyczną przy MSWiA

@tytan57: W demokracji lokalnej liczy się aktywność, a nie bierna większość. Petycja z 800 podpisami nie rozstrzyga „woli miasta”, ale była realnym sygnałem sprzeciwu, który uruchomił debatę publiczną – i to jest jej rola. Równie dobrze mogła powstać kontrpetycja, mogła przyjść na sesję zorganizowana grupa opowiadająca się za zmianą sztandaru, albo można było zebrać podpisy pod wnioskiem o referendum.Demokracja nie polega na tym, że liczymy nieobecnych, tylko że ci, którym zależy, korzystają z dostępnych narzędzi: petycji, udziału w sesji, konsultacji czy referendum (które ma swoje ustawowe progi frekwencyjne). Skoro jedni z tych narzędzi skorzystali, a drudzy nie – to nie jest „teokracja”, tylko normalne działanie mechanizmów partycypacji.

Weź pigułkę, weź pigułkę

@Rysiekzpolski: Wywiesił na drzwiach kościoła 31 października i zawarł tam 95 tez

Troska o zwierzęta jest ważna i nikt tego nie kwestionuje – przypomina o tym nawet film „Wszystkie psy idą do nieba”. Ale symbole wspólnoty też mają znaczenie: nikt w Poznaniu nie mówi, że koziołki na ratuszu są ważniejsze od etyki czy wrażliwości społecznej – one po prostu opowiadają historię miasta. Tak samo jest ze sztandarem Limanowej: to rozmowa o tożsamości i dialogu z mieszkańcami, a nie konkurencja z innymi, równie istotnymi sprawami.

Przypomniał mi się słynny cytat ze starego serialu "Szpital na peryferiach", ale ja bym obecną sytuację nazwał raczej zwyczajną ignorancją, z elementami pierwszego grzechu głównego ;)

Co do owej Mieszkanki, serce roście, że ktoś w tak prosty sposób utarł nosa "autorytetom".Odnośnie petycji, to gwoli ścisłości i sprawiedliwości została utworzona 2 dni po tym, jak Pani Burmistrz na łamach portalu pewnej stacji radiowej zapowiedziała zmianę uchwały, co oczywiście nie umniejsza w niczym działaniom Tusika ;)

Dzisiejsza sesja pokazała jedno: problemem nie była sama symbolika, lecz sposób podejmowania decyzji. Dobrze, że uchwała została uchylona i że stary sztandar ma zostać odnowiony.Jeśli jednak miasto wróci do prac nad nowym sztandarem, warto oprzeć je na rzeczywistych konsultacjach z mieszkańcami w trybie art. 5a ustawy o samorządzie gminnym – otwartych i powszechnych. Opinie rady/rad parafialnych czy innych środowisk bądź wyłącznie chętnych osób mogą być ważnym głosem, ale jako element konsultacji, a nie ich zastępstwo. Tylko taki tryb pozwoli uniknąć podobnych napięć w przyszłości.

@Panacea: Odnowienie starego sztandaru nie wymaga konsultacji z mieszkańcami, bo to czynność czysto techniczna, natomiast wnioskowane opracowanie nowego owszem, ale nie dla wybranych i chętnych personalnie, tylko w trybie art. 5a ustawy o samorządzie gminnym.

Radny Janusz Kądziołka pytał, gdzie jest przepis prawa nakazujący zmianę sztandaru – takiego nie wskazano, bo nie istnieje. Konsultacje w sprawie symbolu miasta są dopuszczalne i uzasadnione (art. 5a ustawy o samorządzie gminnym).To nie obrona starego sztandaru była działaniem konfliktowym, lecz decyzja o usunięciu symbolu. Powoływanie się na heraldykę jest nadużyciem – motywy sakralne są dopuszczalne, co potwierdzają liczne polskie herby i sztandary zatwierdzane przez MSWiA.Straszenie „konsekwencjami prawnymi” bez wskazania przepisów oraz sugerowanie, że mieszkańcy „się nie znają”, to nie argument – to paternalizm.Kto z Matką Boską/Sacrum wojuje (choćby przez niewiedzę), ten może się na tym wyłożyć. To samo z uznawaniem wyborców za motłoch potrzebny jednorazowo do postawienia krzyżyka przy nazwisku.

Co ten erystyczny post ma wspólnego z treścią i istotą artykułu?

Przepisy prawa budowlanego nie dopuszczają takiej możliwości. To jest jedna działka ewidencyjna.Inna sprawa, że termin robót mógł być określony na mniej "inwazyjny" dla mieszkańców i turystów okres, ale jeśli ktoś tego nie s********ł na etapie zamówienia, to widocznie takie terminy inwestycji