Filmoteka sądecka (14) Majka spod ołtarza

W latach licealnych mieliśmy w Sączu dwie estradowe gwiazdki. Ewę Maślankę (koleżankę z klasy w „Długoszowej rodzinie”) i młodszą o trzy lata Marysię Jeżowską. Obie śpiewały na miejskich imprezach, festiwalach talentów, a nawet „po cichu” na dancingach (były takie!) w „Panoramie”.

W latach licealnych mieliśmy w Sączu dwie estradowe gwiazdki. Ewę Maślankę (koleżankę z klasy w „Długoszowej rodzinie”) i młodszą o trzy lata Marysię Jeżowską, która, mimo że mieszkała w sąsiedztwie rynku maślanego, parędziesiąt kroków od Pierwszej Budy chodziła do II Liceum im. M. Konopnickiej. Obie śpiewały na miejskich imprezach, festiwalach talentów, a nawet „po cichu” na dancingach (były takie!) w „Panoramie”.
Ewa wyszła za mąż za długowłosego wówczas absolwenta „kolejówki” Jerzego Cebulę, potem wojskowego i znanego fotoreportera, przez wiele lat występowała jako solistka Orkiestry Reprezentacyjnej Straży Granicznej. Marysia została klasykiem piosenki dziecięcej, tworząc swój niepowtarzalny styl, pisząc nowocześnie zaaranżowane, melodyjne, mądre piosenki dla dzieci, jednocześnie bawiąc i edukując najmłodszych.
Ojciec Marysi, sybirak, szanowany doktor stomatolog marzył o tym, żeby córka została prawnikiem lub lekarzem, podobnie jak jej starsza siostra Basia. I może tak by się stało, gdyby nie bliskość (o rzut beretem) kościoła św. Kazimierza, w którym księża urządzali msze z młodzieżową muzyką, gitarami. Tak, to prawda: za „ojca chrzestnego” kariery Majki Jeżowskiej śmiało można uznać ówczesnego proboszcza, ks. prałata Stanisława Czachora, który w latach 70. zdecydował się na nowatorskie, z wykorzystaniem big-bandu i muzyki beatowej, niedzielne msze, na których śpiewała przyszła piosenkarka, kompozytorka dziesiątek szlagierów, jedna z najpopularniejszych artystek w Polsce.
Mama Marysi (Majką nazwała ją siostra) była przeciwniczką jej śpiewania. Trzymała
kciuki, żeby jako maturzystka, broń Boże, nie wyśpiewała jakiejś nagrody podczas festiwalu w Opolu. Obawiała się, że świat artystów niesie z sobą wiele zagrożeń, daje mnóstwo stresów i niepewny chleb. Stało się inaczej. Ambitna córka jako osiemnastolatka została zauważona na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze, a po roku w Opolu (1979) zdobyła nagrodę za piosenkę „Nutka w nutkę”.
Sądecką piosenkarkę słyszymy w kilku znanych filmach, m.in. Juliusza Machulskiego „Kingsaj” i „Déja vu”. Przebój „Od rana mam dobry humor” zaśpiewała w filmie „Fik-Mik” Skomponowała piosenki do wyróżnianych na przeglądach filmów dziecięcych animowanych obrazów fabularnych „Królestwo Zielonej Polany” i „Królestwo Zielonej Polany. Powrót”, nagrała piosenki ze ścieżki dźwiękowej do „W pustyni i puszczy” z 2001 r., użyczyła polskiego dubbingu „Pieśni Masajów” w popularnej grze wideo „Hokus Pokus Różowa Pantera” (1998). Na dokończenie czekają filmy Jowity Gondek oparte na popularnej powieści dla dzieci Marii Kruger pt. „Karolcia” (tu Majka wciela się w rolę ciotki Agaty).
Przy okazji: Majka obchodziła 25 maja urodziny. Wszystkiego najlepszego, nie tylko od „Sądeczanki”
*
Filmy z piosenkami i kompozycjami Majki Jeżowskiej: „Fik-Mik” (1981), 49 min., reżyseria Marek Nowicki, ZF Perspektywa; komedie Juliusza Machulskiego: „Kingsajz” (1987), 104 min., ZF Kadr; „Deja vu” (1989), 108 min., ZF Zebra; „Królestwo Zielonej Polany” (1994), 64 min. i „Królestwo Zielonej Polany. Powrót” (1997), 69 min., animowane, reżyseria Krzysztof Kiwerski, Longin Szmyd, scenariusz Zbigniew Książek, SFA Kraków; „W pustyni i puszczy” (2001), 110 min. , fabularny wg powieści H. Sienkiwicza, reżyseria Gavin Hood; „4 oferty matrymonialne” (2007), 44 min., etiuda dokumentalna, reżyseria Magnus Arnesen, PWSFTiT.

Fot. ze zbiorów Ewy Maślanki-Cebuli